၂၂. ၁. ၂၀၂၆
MT News Editorial
သမိုင်းဟူသည် တစ်ကျော့ပြန်လည်တတ်သည့် သဘောရှိသည်။ ကမ္ဘာ့သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် “တော်လှန်ရေး”၊ “လွတ်မြောက်ရေး” နှင့် “တရားမျှတမှု” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ကောင်းများ တပ်ဆင်ကာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည့် လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအဖွဲ့အစည်းများသည် မိမိတို့၏ ရည်မှန်းချက်အောင်မြင်ရေးအတွက် လမ်းမှားကို ရွေးချယ်ကာ အရပ်သားပြည်သူများကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း၊ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းနှင့် အကြမ်းဖက်ခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ခြေစုံပစ်ဝင်သွားသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ နိဂုံးသည် အမြဲတမ်းပင် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်စွာဖြင့် ချုပ်ငြိမ်းရစမြဲဖြစ်သည်။
ယင်းဖြစ်ရပ်အတွက် အထင်ရှားဆုံး သာဓကမှာ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမှ တမီလ်ကျား (LTTE) သူပုန်အဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ LTTE သည် အစပိုင်းတွင် တမီလ်လူမျိုးများအတွက် အခွင့်အရေးတောင်းဆိုသည့် တော်လှန်ရေးအဖွဲ့အဖြစ် အားကောင်းစွာ စတင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျူးလွန်သည့် ရာဇဝတ်မှုများအသွင်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ လက်ရှိပဋိပက္ခတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော မြို့သိမ်းပွဲများ၊ အခြေခံအဆောက်အအုံ ဖျက်ဆီးမှုများ၊ အတင်းအဓမ္မ အခွန်ကောက်ခံမှုနှင့် မထောက်ခံသူများကို သစ္စာဖောက်အဖြစ် သတ်မှတ် သတ်ဖြတ်ခြင်း စသည့် လုပ်ရပ်များသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက LTTE ကျင့်သုံးခဲ့သည့် လမ်းဟောင်းအတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ၏ လက်ရှိလက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခအတွင်းတွင် NUG၊ PDF နှင့် EAOs အဖွဲ့အချို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အစပိုင်းတွင် ဒီမိုကရေစီ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စတင်ခဲ့သော်လည်း၊ မြေပြင်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော လုပ်ရပ်အချို့မှာမူ တော်လှန်ရေးနှင့် ရာဇဝတ်မှုကြားက စည်းကို ကျော်လွန်လာနေပြီး “အီလမ်နိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်းခြင်း” လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်ရှိလာနေသည်မှာ ငြင်းမရသော အချက်ပင်ဖြစ်သည်။
သမိုင်းကို ပြန်ကြည့်လျှင် သီရိလင်္ကာမှ တမီလ်ကျား (LTTE) အဖွဲ့သည် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရားများ၊ ဘဏ်များနှင့် အခွန်စနစ်များကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး “အီလမ်နိုင်ငံတော်” (Tamil Eelam) အိပ်မက်ကို မက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ရပ်တည်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ပြည်သူ့ထံမှ အတင်းအဓမ္မ ဆက်ကြေးကောက်ခြင်း၊ ကလေးစစ်သား စုဆောင်းခြင်းနှင့် သဘောထားမတိုက်ဆိုင်သူ တမီလ်လူမျိုး အချင်းချင်းကိုပင် ဒလန်ဟု စွပ်စွဲသတ်ဖြတ်ခြင်းများကို ဗျူဟာမြောက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ “တရားမျှတမှု” ခေါင်းစဉ်အောက်က “တရားမဝင်မှု” များသည်ပင် LTTE ကို ကမ္ဘာ့အအောင်မြင်ဆုံး သူပုန်အဖွဲ့အဖြစ်မှ ကမ္ဘာ့အမုန်းဆုံး အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။
ယနေ့ မြန်မာ့ပဋိပက္ခတွင်လည်း NUG, PDF နှင့် EAOs များက မြို့သိမ်းပွဲများဟု အမည်တပ်ကာ မြို့ပေါင်း ၁၀၀ ကျော်၏ မြို့ပြအခြေခံအဆောက်အအုံများကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ စစ်ရေးပစ်မှတ်မဟုတ်သော အရပ်သားပိုင် အိုးအိမ်များကို ဖောက်ထွင်းလုယက်ခြင်းနှင့် “ပျူစောထီး” ခေါင်းစဉ်ဖြင့် တစ်ရွာနှင့်တစ်ရွာ အပြန်အလှန် မီးရှို့သတ်ဖြတ်နေခြင်းများသည် တော်လှန်ရေး၏ သန့်စင်မှုကို ညစ်နွမ်းစေရုံသာမက နိုင်ငံတော်ကို အနာဂတ်မဲ့စေသည့် လုပ်ရပ်များဖြစ်သည်။
NUG နှင့် PDF များအနေဖြင့် ဒရုန်းနည်းပညာနှင့် လေလှိုင်းပေါ်က ဝါဒဖြန့်မှုများဖြင့် စစ်ရေးအသာစီးရရန် ကြိုးပမ်းနေသော်လည်း၊ မြေပြင်တွင် ပြည်သူများ ကြုံတွေ့နေရသည့် လုယက်မှု၊ ပြန်ပေးဆွဲမှု၊ ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် လူသားမဆန်သည့် အဓမ္မကျင့်မှုများအပြင် မူးယစ်ဆေးဝါး ဖြန့်ဖြူးခြင်းနှင့် အတင်းအဓမ္မ အခွန်ကောက်ခံမှုဒဏ်များသည် တော်လှန်ရေးအပေါ် ယုံကြည်မှုကို လုံးဝဥဿုံ တိုက်စားနေပြီဖြစ်သည်။
လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းများ၏ အကြီးမားဆုံး အမှားမှာ “မိမိကို မထောက်ခံသူသည် ရန်သူ” ဟူသော အစွန်းရောက်ဝါဒဖြစ်သည်။ ဤဝါဒကြောင့်ပင် မြန်မာပြည်အနှံ့တွင် သဘောထားကွဲလွဲသူ အချင်းချင်းကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးများနှင့် နိုင်ငံနှင့်ပြည်သူပိုင် ရုံးအဆောက်အအုံများကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ မူးယစ်ဆေးဝါး ဖြန့်ဖြူးခြင်းနှင့် သယံဇာတများကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ခိုးထုတ်ရောင်းချခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဤသည်မှာ တိုင်းပြည်ကို လွတ်မြောက်စေခြင်း မဟုတ်ဘဲ “စစ်ပွဲစီးပွားရေး” (War Economy) ထဲတွင် ပြည်သူကို ဓားစာခံလုပ်ကာ ကိုယ်ကျိုးရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ယနေ့ခေတ်တွင် NUG, PDF နှင့် EAOs တို့၏ ဒရုန်းနည်းပညာနှင့် လေလှိုင်းပေါ်က ဝါဒဖြန့်မှုများ အားကောင်းနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အခြေခံသဘောတရားမှာမူ ပြည်သူကို ဓားစာခံလုပ်သည့် အကြမ်းဖက်စနစ်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အကြမ်းဖက်အဖွဲ့များ ပျက်သုဉ်းရခြင်းမှာ အချက်သုံးချက်အပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ ပထမအချက်မှာ “ပြည်သူ့ငြိုငြင်မှု” ဖြစ်သည်။ မည်သည့်တော်လှန်ရေးမှ ပြည်သူ့အိုးအိမ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ လုယက်ခြင်းနှင့် ပြန်ပေးဆွဲခြင်းများဖြင့် ရေရှည်မရပ်တည်နိုင်ပါ။ ပြည်သူသည် အကြောက်တရားကြောင့် ခေတ္တငြိမ်သက်နေနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဘဝများ ပျက်စီးလာသည့်အခါ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များအပေါ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့သွားကြသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ “နိုင်ငံတကာ၏ ဖယ်ကြဉ်မှု” ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ဒီမိုကရေစီ သို့မဟုတ် လူ့အခွင့်အရေး ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ထောက်ခံမှုရနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့ကျူးလွန်သည့် ရာဇဝတ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ ကမ္ဘာ့မိသားစုက ၎င်းတို့ကို အကြမ်းဖက်သမားအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကာ ထောက်ပံ့မှုအားလုံး ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။ တတိယအချက်မှာ “တရားဥပဒေ၏ စီရင်မှု” ဖြစ်သည်။ သီရိလင်္ကာအစိုးရသည် ၂၀၀၉ ခုနှစ်တွင် LTTE အဖွဲ့ကို အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲဖြင့် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းဟု ထင်ရသည့် LTTE တို့သည်လည်း ပြည်သူ့ကျိန်စာနှင့် စစ်ပွဲ၏ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းဆောင်ပိုင်းပါမကျန် ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရသည်။
သီရိလင်္ကာမှ တမီလ်ကျားသူပုန်တို့ သင်ခန်းစာက ပေးခဲ့သည့် သတိပေးချက်မှာ ရှင်းပါသည်။ မည်မျှပင် အင်အားတောင့်တင်းသည့် လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် လူသားချင်းစာနာမှု ကင်းမဲ့လာပြီး ရာဇဝတ်မှုဆန်လာသည့်အခါ နိုင်ငံတကာ၏ ဖယ်ကြဉ်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်သလို ပြည်သူ့ကျိန်စာကြောင့်လည်း အဆုံးသတ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ တော်လှန်ရေးဟူသည် ပျက်စီးခြင်းကို အခြေခံ၍ မရဘဲ တည်ဆောက်ခြင်းကို ဦးတည်ရမည်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ PDF နှင့် EAOs တို့ ကျင့်သုံးနေသည့် “အလုံးစုံပျက်သုဉ်းရေး” လမ်းစဉ်သည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ပျက်သုဉ်းမည့် နိဒါန်းပင် ဖြစ်သည်။
သေချာပါသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် လက်နက်ကိုင် ပဋိပက္ခများအတွင်း၌လည်း မည်သည့် တော်လှန်ရေးအမည်ခံ အဖွဲ့အစည်းပင်ဖြစ်စေ ပြည်သူကို နှိပ်စက်ခြင်း၊ လုယက်ခြင်း၊ အဓမ္မကျင့်သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ဆက်ကြေးကောက်ခြင်း၊ သယံဇာတခိုးထုတ်ခြင်း၊ ပြန်ပေးဆွဲခြင်းနှင့် မြို့ရွာဖျက်ဆီးခြင်းတို့ကို တော်လှန်ရေးဟု အမည်တပ်နေသရွေ့ ၎င်းတို့၏ လမ်းဆုံးသည် သီရိလင်္ကာမှ တမီလ်ကျားများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ တမီလ်ကျားတို့၏ အီလမ်နိုင်ငံတော် ပျက်သုဉ်းခန်း လမ်းကြောင်းပေါ် ပီပီပြင်ပြင် ရောက်ရှိလာသော “နွေဦးတော်လှန်ရေး” သည် အကြမ်းဖက်မှုများကို ယုံကြည်ထောက်ခံနေသရွေ့ မည်သည့်အချိန်အခါမျှ အောင်မြင်လာမည်မဟုတ်ဘဲ ထိုသို့သော အကြမ်းဖက်မှုများကို အားပေးအားမြှောက် ပြုနေသရွေ့လည်း မြန်မာပြည်သူများသာ စစ်ပွဲများအကြားတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ထပ်မံပိတ်မိကာ တိုင်းပြည်မှာလည်း နာလန်ထူနိုင်စွမ်းမရှိသည့် ကျရှုံးနိုင်ငံ (Failed State) အဖြစ်သို့သာ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း MT News က လေးနက်စွာ ထပ်ဆင့်သတိပေးအပ်ပါသည်။
About the Author
