သက်တံ့
၃၀. ၁၀. ၂၀၂၆
အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ နယူးဒေလီ၊ ဆာကက် (Saket) မြို့ရှိ မက်စ် အထူးကုဆေးရုံကြီး (Max Super Speciality Hospital) မှ ဆရာဝန်များသည် မြန်မာနိုင်ငံမှ အသက်လေးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ခေါင်းနှင့် လည်ပင်းကို ပုံမှန်အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန် မွေးရာပါ လည်ပင်းရိုးပုံစံမမှန်သည့် ဝေဒနာကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေး ခွဲစိတ်ကုသမှု (Reconstructive surgery) ဖြင့် အောင်မြင်စွာ ကုသပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုကလေးငယ်မှာ မဝင့်ရတနာအောင် ဖြစ်ပြီး သူမသည် လည်ပင်းကြွက်သား တိုသွားခြင်း သို့မဟုတ် တင်းနေခြင်းကြောင့် ခေါင်းတစ်ဖက်သို့ စောင်းနေပြီး မေးစေ့မှာ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ လှည့်နေသည့် မွေးရာပါ ဇက်ဆွဲရောဂါ (Congenital torticollis) ကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
◾️ ဝေဒနာရှင်တွေ့ရှိမှုနှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ ခရီးနှင်ခဲ့ရပုံ
မိန်းကလေးငယ်ကို ၂၀၂၆ ခုနှစ် မေလတွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ လာရောက်ကွင်းဆင်းစစ်ဆေး ကုသပေးခဲ့သော ဆာကက်မြို့ မက်စ်ဆေးရုံမှ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ပထမဆုံး စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ရောဂါအခြေအနေကို သတိပြုမိကြပြီးနောက် အဆိုပါအဖွဲ့သည် နယူးဒေလီမြို့၊ ဆာကက် မက်စ်ဆေးရုံမှ ပလတ်စတစ် ဆာဂျရီဌာန ဥက္ကဋ္ဌနှင့် အကြီးအကဲ ဒေါက်တာ ဆူနေး ချောင်ဒရီ (Dr Sunil Choudhary) ထံသို့ အကူအညီတောင်းခံခဲ့သည်။ ကလေးငယ်၏ ဓာတ်ပုံများနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ရာဇဝင်များကို အဝေးမှတစ်ဆင့် လေ့လာဆန်းစစ်ခဲ့ပြီးနောက် ဒေါက်တာ ဆူနေးက မွေးရာပါ ဇက်ဆွဲရောဂါဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြု ရောဂါရှာဖွေပေးခဲ့ပြီး မိသားစုအား ရရှိနိုင်သည့် ကုသမှုနည်းလမ်းများကို အကြံပြုပေးခဲ့သည်။
မိသားစုဝင်များအတွက်မူ ဤရောဂါအခြေအနေမှာ လည်ပင်းစောင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရရုံသာမက ကလေးငယ်၏ လူမှုရေးဆိုင်ရာ ကြုံတွေ့ရမှုများကိုပါ ထိခိုက်စေသဖြင့် တစ်နေ့တခြား ပိုမိုစိုးရိမ်ပူပန်လာစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကလေးငယ်မှာ သူမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကြောင့် လူအများ၏ နောက်ပြောင်လှောင်ပြောင်မှုကို ခံခဲ့ရကြောင်း သိရပြီး ၎င်း၏ မိဘများအနေဖြင့် တိကျသေချာသော ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေလိုစိတ် ပြင်းပြခဲ့ကြသည်။ ရောဂါအခြေအနေနှင့် ခွဲစိတ်ကုသနိုင်သည့် အခြေအနေများကို အသေးစိတ် ရှင်းပြဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် မိသားစုမှာ ကုသမှုခံယူရန်အတွက် မြန်မာနိုင်ငံမှ အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ ခရီးနှင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
◾️ အိန္ဒိယရောက် ခွဲစိတ်ကုသမှု လုပ်ငန်းစဉ်
ခွဲစိတ်ကုသရေးအဖွဲ့သည် ကလေးငယ်၏ လည်ပင်းညာဘက်ခြမ်းရှိ တင်းနေသောကြွက်သားမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ခေါင်းအနေအထားကို ဖြစ်စေသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဆရာဝန်များသည် ကလေးငယ်၏ လည်ပင်းညာဘက်ခြမ်းရှိ ကျုံ့နေသော ကြွက်သားများကို အပေါ်ဘက်နှင့် အောက်ဘက် အဆစ်ချိတ်ဆက်ရာ နေရာနှစ်ခုစလုံးတွင် ခွဲထုတ်ပေးခဲ့ရာ သူမ၏ ခေါင်းနှင့် လည်ပင်းတို့မှာ ပိုမိုသဘာဝကျသော အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤခွဲစိတ်ကုသမှုသည် လည်ပင်းစောင်းနေမှုကို အောင်မြင်စွာ ပြုပြင်ကုသပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ဤဖြစ်ရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ မက်စ် အထူးကုဆေးရုံကြီး၊ ပလတ်စတစ် ဆာဂျရီဌာန ဥက္ကဋ္ဌနှင့် အကြီးအကဲ ဒေါက်တာ ဆူနေးက “ကလေးငယ်တစ်ဦးရဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ မျက်နှာသွင်ပြင် ဒါမှမဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ထိခိုက်စေတဲ့ မွေးရာပါ အခြေအနေတွေကို သေချာစစ်ဆေးအကဲဖြတ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေက မြင်သာတဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ထက် ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်နိုင်လို့ပါပဲ။ မွေးရာပါ ဇက်ဆွဲရောဂါဆိုတာလည်း ဒီလိုအခြေအနေမျိုးပါပဲ။ ရောဂါအခြေအနေရဲ့ ပြင်းထန်မှုနဲ့ ကလေးရဲ့ အသက်အရွယ်အပေါ် မူတည်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုထုံးတွေနဲ့ ဆန့်ထုတ်လေ့ကျင့်ခန်းတွေကနေစလို့ ကြွက်သားကျုံ့ခိုက်မှု ဆက်လက်ရှိနေတဲ့အခါ ခွဲစိတ်ကုသမှုအထိ ကုသနည်းတွေ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်။ ခေါင်းစောင်းနေမှု မပျောက်ဘဲ ဆက်လက်ရှိနေခြင်းဟာ မျက်နှာပုံစံ မညီညာခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး ကလေးငယ်ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် အချိန်မီ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်ရန် အရေးကြီးပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့အတွက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေး ခွဲစိတ်ကုသမှုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ချို့ယွင်းချက်ကို ပြင်ဆင်ပေးရုံတင်မကဘဲ ကလေးတွေ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ ရရှိစေဖို့၊ သူတို့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို အထောက်အကူပြုဖို့နဲ့ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ကြီးပြင်းလာနိုင်ဖို့ ကူညီပေးဖို့ ဖြစ်ပါတယ်” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။
◾️ ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုနှင့် သတိမူရမည့်ရောဂါ
မိန်းကလေးငယ်သည် ခွဲစိတ်ကုသမှုအပြီးတွင် ကျန်းမာရေး အခြေအနေ ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး ကနဦး ဒဏ်ရာသက်သာပျောက်ကင်းသည့် ကာလနောက်ပိုင်းတွင် ဆေးရုံမှ ဆင်းခွင့်ရရှိခဲ့သည်။ ရက်ပေါင်း ၁၀ ရက်ကြာ ပြန်လည်သန်စွမ်းရေးကာလ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူမသည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ကျန်းမာရေး အခြေအနေ ကောင်းမွန်လျက် ရှိနေသည်။
မွေးရာပါ ဇက်ဆွဲရောဂါ (Congenital torticollis) ကို ခေါင်းစောင်းနေခြင်း သို့မဟုတ် လည်ပင်းတစ်ဖက်သို့ လှည့်ရန် ခက်ခဲခြင်းတို့ဖြင့် မွေးကင်းစအရွယ်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ သိရှိနိုင်သည်။ ကလေးငယ်အများစုသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုထုံးများ (Physiotherapy) အပါအဝင် အစောပိုင်း ကာကွယ်ကုသမှုများကို တုံ့ပြန်မှုကောင်းမွန်ကြသော်လည်း ကြွက်သားကျုံ့မှု ဆက်လက်တည်ရှိနေပါက အချို့သောကလေးများမှာ ခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှုများသည် ကလေးငယ်၏ အသက်အရွယ်၊ ရောဂါအခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် ယခင်ကုသမှုအပေါ် တုံ့ပြန်မှုတို့အပေါ် မူတည်၍ သင့်လျော်သော ကုသမှုလမ်းကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်ရန် ကူညီပေးသည်။
ဤဖြစ်ရပ်သည် မွေးရာပါ ချို့ယွင်းချက်များကို စောစီးစွာ သိရှိရန်နှင့် အထူးပြု ကလေးသူငယ် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရေး စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိနိုင်စေရန် သေချာလုပ်ဆောင်ခြင်း၏ အရေးပါပုံကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ကလေးငယ်များအတွက် အချိန်မီ ကုသမှုခံယူခြင်းသည် လုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ရုံသာမက မြင်သာသော ချို့ယွင်းချက်များနှင့် ဆက်စပ်နေသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရေရှည်သက်ရောက်မှုများကို လျှော့ချပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
Ref: TOI & healthcareexecutive
About the Author
